Met je huurauto of camper naar Salt Lake City

Geplaatst door Redactie op 14 december 2017 om 18:36 in de categorie Camperreizen, Reisreportages

Salt Lake City, de hoofdstad van de Amerikaanse staat Utah, is misschien niet de eerste bestemming waar je aan denkt voor het maken van een auto- of camperreis door Amerika. Toch zijn de stad zelf en de omgeving de moeite waard om er een paar dagen door te brengen. Bovendien is Salt Lake City een uitstekend begin- en eindpunt voor een rondreis langs nationale parken als Grand Teton National Park en Yellowstone National Park. Wij gingen met de camper naar Salt Lake City en ontdekten wat de stad te bieden heeft.

Tekst en foto’s: Nico van Dijk

Temple Square in Salt Lake City © Nico van Dijk

Temple Square in Salt Lake City © Nico van Dijk

Salt Lake City ligt eigenlijk ideaal als je met een camper een rondreis door het westen van Amerika wilt maken. Via KLM-partner Delta Airlines vlieg je rechtstreeks vanaf Amsterdam naar Salt Lake City. In Salt Lake City zijn diverse camperverhuurders actief, zoals El Monte en Cruise America die via Nederlandse reisorganisaties als WorldWideCampers te boeken zijn. Reizen naar Salt Lake City kun je onder meer boeken bij TUI, SNP en TenzingTravel.

De stad is bovendien een hele logische stop als je een noord-zuid-route door Amerika rijdt. Via de I-15 kun je bijvoorbeeld in minder dan een dag vanuit Bryce Canyon National Park (270 mijl vanaf Salt Lake City) of Zion National Park (op 300 mijl) naar Salt Lake City rijden. Via diezelfde interstate rij je ook weer zo’n 300 mijl naar het noorden naar Grand Teton National Park en Yellowstone National Park in Wyoming.

Vanaf de KOA-camping in Salt Lake City zit je zo op de snelweg. Maar je kunt ook met de tram, die pal voor de deur stopt, het centrum van Salt Lake City in. Je hoeft dus niet met je camper de stad in.

Met de camper naar Salt Lake City: de Koa campground © Nico van Dijk

Vanaf de KOA-camping in Salt Lake City zit je zo in de binnenstad .© Nico van Dijk

Salt Lake City en de Mormonen

Salt Lake City is pas halverwege de negentiende eeuw gesticht, in 1847 om precies te zijn. Utah was toen nog onderdeel van Mexico. Die stichters waren Mormoonse pioniers die in het ruige, gortdroge en nog door blanken onontdekte Utah een vrije geloofsgemeenschap wilden opbouwen, zonder angst voor vervolging. Die gemeenschap staat ook bekend als de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Toenmalig Mormonenleider Brigham Young zou in een visioen doorgekregen hebben waar de nieuwe stad gesticht zou moeten worden.

Tegenwoordig is Salt Lake City al lang niet meer het exclusieve domein van de Mormonen, maar die drukken nog wel steeds een stevig stempel op de stad. Het centrum van de volgens een schaakbordpatroon opgezette stad wordt gedomineerd door Temple Square: een verzameling heiligdommen en kantoorgebouwen van de Mormonen. Het ligt pal tegenover Main Street met de winkelstraten van het deels overdekte City Creek Center. Hier vind je hele mooie winkels in allerlei branches, barretjes, lunchrooms en een groot food-court. Het waterstroompje, inclusief vissen, dat door de winkelgalerij stroomt, is een verwijzing naar de City Creek die ooit Salt Lake City van drinkwater voorzag.

Spic en span Salt Lake City

Verder valt het op dat ‘downtown Salt Lake’ er spic en span uit ziet. Nergens ligt ook maar een snippertje papier, een kauwgumpje of een sigarettenpeuk op straat. Zelfs de twee bedelaars die we in het centrum tegenkwamen, lijken zich te hebben aangepast. Een van hen ging in het kerkcomplex netjes naar het toilet in plaats van ergens buiten tegen een muurtje te urineren.

Extreem vriendelijk

En er valt nog iets op: iedereen is extreem vriendelijk en op z’n paasbest gekleed. Als je in het winkelcentrum om je heen staat te kijken, komt er direct een bewaker naar je toe om te vragen of hij je kan helpen. Van hetzelfde laken een pak is het op Temple Square. Overal staan vrijwilligers met hun allervriendelijkste glimlach klaar om je vragen te beantwoorden of je de weg te wijzen. En ook dat past bij het Mormoonse geloof. “We willen Jezus volgen door goed te doen”, zoals een aanhangster ons uitlegt. Het is een blijheid die we in Nederland hooguit van Jehova’s Getuigen kennen, die dan ook nog eens gecombineerd wordt met de toch al wat grotere Amerikaanse vriendelijkheid dan wat we in Nederland gewend zijn.

Temple Square

De Salt Lake Temple. © Nico van Dijk

De Salt Lake Temple. © Nico van Dijk

Het eerste gebouw dat in het oog springt als je vanuit South Temple Street het Temple Square betreedt, is de Salt Lake Temple met z’n zes torens. Dit gebouw is overigens alleen toegankelijk voor de gelovigen. De Temple ligt aan een groot, fraai plantsoen met een plein en een ‘reflection pool’. Water is in woestijnstaat Utah een schaars goed, maar hier even niet.

Aan datzelfde plein liggen ook de Joseph Smith Memorial Building, vernoemd naar de stichter van de beweging, en het Church Office Building, een kleine wolkenkrabber. Tegenover het Joseph Smit Memorial Building, waarin onder meer een filmzaal gevestigd is, staat nog een standbeeld van Smith en zijn vrouw Emma. Helemaal rechts in de hoek zijn nog de Church Administration Building, het Lion House en het Beehive House te vinden.

Grondlegger Joseph Smith en zijn vrouw Emma. © Nico van Dijk

Grondlegger Joseph Smith en zijn vrouw Emma. © Nico van Dijk

Lunchen in het Lion House

En in dat Lion House is het destijds allemaal begonnen. Dit was het eerste woonhuis van Brigham Young. Later werd het een soort gemeenschapshuis waar meerdere gezinnen verbleven. Brigham zelf verhuisde op zeker moment naar het naast gelegen Beehive House, een statig pand met veranda dat nu op de hoek van een drukke kruising ligt. Lief glimlachende vrijwilligsters uit alle delen van de wereld geven rondleidingen aan kleine groepjes. Er zijn vooral veel boeken te zien en omdat we minstens een half uur moeten wachten, besluiten we weer te vertrekken. Een bezoekje aan het naastgelegen Lion House is leuker. Hier kun je heerlijk lunchen.

Beehive House © Nico van Dijk

Beehive House © Nico van Dijk

Daarna steken we het plein over richting North Temple Street. We besluiten een kijkje te nemen in een van de gebouwen links bij het North Visitors’ Center. Binnen lopen allemaal dames en heren van gevorderde leeftijd in witte kledij rond, alsof het engelen zijn. Een van de mannen komt ons glimlachend tegemoet. Nee, helaas, we kunnen niet naar binnen, zegt hij vriendelijk maar beslist. Het gebouw blijkt een groot aantal trouwzalen te herbergen waar aan de lopende band huwelijken worden gesloten. Vandaar ook de witte kleding van de gastvrouwen en gastheren, die bij de huwelijksvoltrekkingen assisteren.

Maar hé, onze gastheer, Brent van Campen, blijkt Nederlandse wortels te hebben. Zijn grootvader sloot zich in de negentiende eeuw aan bij de Mormonen, zo vertelt hij. Nee, hij spreekt geen Nederlands meer, maar zijn broer nog wel.

Conferentiezaal ter grootte van twee Boeings

We steken de straat over naar het Conference Center. Dit gebouw biedt onder meer een conferentiezaal waar plek is voor 21.000 aanhangers. De zaal is groot genoeg om er twee Boeings 747 naast elkaar in te parkeren. Alleen al de constructie van het dak van dit auditorium is een geweldige opgave geweest, want het wordt niet door pilaren ondersteund. Daardoor heb je vanaf elke stoel een vrij uitzicht op het podium en het 7667 pijpen tellende orgel. En de dakconstructie wordt nog indrukwekkender als je bedenkt dat er op het dak nog een enorme daktuin en een waterval zijn aangelegd.

De grote conferentiezaal biedt plaats aan 21.000 mensen. © Nico van Dijk

De grote conferentiezaal biedt plaats aan 21.000 mensen. © Nico van Dijk

Onder begeleiding van een oudere dame mogen we naar de daktuin. Overal komen we weer die keurig geklede en gekapte oudere vrijwilligers tegen die gedienstig bezoekers begeleiden. Een deel van het dak is ingericht met inheemse planten en bomen die uit alle hoeken van Utah komen en goed tegen hitte en kou kunnen. Een ander deel was ingericht zoals het fleurige plantsoen beneden op het Temple Square. Was, want door problemen met de watertoevoer zijn de planten verdroogd. Alleen de waterval werkt nog. Het uitzicht over de stad, op het net iets hoger gelegen Capitol Hill en de omringende bergen waar je in de verte nog sneeuw kunt zien, maken een bezoek aan het dak nog steeds de moeite waard.

Al wandelend geeft onze begeleidster desgevraagd graag antwoord op onze vragen over de Mormoonse leer, zonder overigens enige bekeringsdrang uit te oefenen. Wel vraagt ze na afloop, uiteraard heel vriendelijk, of we wellicht nog interesse hebben in de Family History Library, de immense genealogische verzameling van de Mormonen. Maar die database met voorouders is ook online te raadplegen, dus dat slaan we even over.

Immens Christusbeeld

© Nico van Dijk

© Nico van Dijk

We lopen terug via de westelijke kant van Temple Square en bezoeken het North Visitors’ Center. Hier staat in het atrium een enorme maquette van het Jeruzalem uit de tijd van Jezus. Via een spiralende trap kom je in een bovenzaal waar een wit, immens Christusbeeld staat. Op het dak van de koepel is het universum geschilderd.

Achter het Visitors’ Center staat de ovaal-vormige Tabernacle, een kerkzaal die wel voor iedereen toegankelijk is. Ook hier weer vriendelijke jongedames die uitleg aan kleine groepjes bezoekers geven. Je kunt hier repetities van het Mormon Tabernacle Choir bijwonen. Een van de vrijwilligsters herkent ons uit het Beehive House. “Jullie kunnen daar nog een rondleiding krijgen, als je wilt”, zegt ze enthousiast. Vriendelijk bedanken we voor het aanbod. We zijn moe en na een hele dag vol extreme vriendelijkheid begint het ook een beetje klef aan te voelen. Blijkbaar kan een mens maar een beperkte hoeveelheid ‘EO-blijheid’ op een dag aan.

1500 kilometer te voet over de prairie

We lopen richting de uitgang van het Temple Square als ons oog valt op een beeldengroep die een beetje aan de zijkant staat. Het is een eerbetoon aan de vele Mormonen die te arm waren om een huifkar met ossen of paarden te kopen. Deze arme sloebers kwamen lopend vanuit het 1500 kilometer verderop gelegen Oklahoma en Illinois, met een handkar met daarop hun schamele bezittingen. Na een barre tocht over eindeloze prairies en door de genadeloze Rocky Mountains bereikten ze Salt Lake City. Sommigen van hen werden door de Mormoonse leiders verder Utah in gestuurd, om het nog ontgonnen land open te leggen. We zijn er even stil van en gaan onze comfortabele camper er nog meer om waarderen.

Wat heeft Salt Lake City nog meer te bieden?

Behalve Temple Square heeft Salt Lake City nog meer te bieden. Denk aan het Natural History Museum of Utah met onder meer dino-skeletten en het Clark Planetarium. Net buiten de stad, vlakbij Great Salt Lake, ligt het Antelope Island State Park waar je wild kunt spotten, zoals bisons en antilopes. Kijk voor meer activiteiten op VisitTheGreatSaltLake. Ook niet te missen als je een paar dagen bij Salt Lake City bent: de Bonneville zoutvlakte en de Great Salt Lake Desert. Rij in westelijke richting via de I-80 de stad uit en je komt in deze zoutwoestijnen terecht. Zorg vooraf wel voor voldoende brandstof en water. Op de Bonneville-zoutvlakte worden regelmatig snelheidsrecords verbroken. Kijken hoe hard je huurauto of camper kan is uiteraard op eigen risico. Kijk voor camperaanbiedingen bij onder meer WorldWideCampers, Travelhome en AmerikaPlus.

Met je huurauto of camper naar Salt Lake City
5 (100%) 2 votes

Sharing is caring!

Comments are closed.